วัสดุที่แตกต่างกันมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในน้ำมันตัดกลึง การเลือกน้ำมันตัดกลึงที่ไม่ถูกต้องไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการดำเนินการเท่านั้น แต่ยังนำไปสู่การสูญเสียที่มากขึ้นอีกด้วย
อลูมิเนียมอัลลอยด์:
พวกมันเสี่ยงต่อการยึดเกาะ การกัดกร่อน และการเปลี่ยนสี
คำถามหลัก: วัสดุมีความอ่อนและมีแนวโน้มที่จะเกาะติดกับเครื่องมือ ซึ่งจะทำให้คุณภาพผิวสำเร็จลดลง
ข้อกำหนด: การใช้น้ำมันตัดกลึงกับน้ำมันตัดกลึงอะลูมิเนียมเท่านั้น (pH 8.0-8.5) น้ำมันตัดกลึงสำหรับอะลูมิเนียมควรมีสารยับยั้งการกัดกร่อนของอะลูมิเนียมเพื่อป้องกันการเปลี่ยนสีหรือจุดสีขาว ของเหลวกึ่งสังเคราะห์นั้นเหนือกว่าของเหลวสังเคราะห์แท้
ข้อผิดพลาดทั่วไป: การใช้น้ำหล่อเย็นสำหรับเหล็กที่ทำให้เกิดคราบที่พื้นผิว
สแตนเลส:
มี ความ เสี่ยง ต่อความแข็ง ความร้อน และการเชื่อมด้วยความเย็น
คำถามหลัก: เหล็กกล้าไร้สนิมมีค่าการนำความร้อนต่ำและมีแนวโน้มที่จะทำให้งานแข็งตัวได้ดี หากอุณหภูมิ ของ บริเวณการตัด สูงกว่า 600 ℃ น้ำมันตัดกลึงทั่วไปจะไม่สามารถสร้างฟิล์มหล่อลื่นที่มีประโยชน์ได้
ข้อกำหนด: ควรใช้น้ำมันตัดกลึงชนิดแรงดันสูง (EP) ซึ่งมีสารเติมแต่งกำมะถัน คลอรีน หรือฟอสฟอรัส หรือใช้อิมัลชันที่มีปริมาณน้ำมันสูงหรือของเหลวกึ่งสังเคราะห์ การชะล้างด้วยการไหลสูงมีประสิทธิภาพมากกว่าการเพิ่มความเข้มข้นเพียงอย่างเดียว
ข้อผิดพลาดทั่วไป: การใช้น้ำมันตัดกลึงราคาถูกเพื่อประหยัดต้นทุน ส่งผลให้ชิ้นงานเกิดสนิมและเปลี่ยนน้ำมันตัดกลึงบ่อยครั้ง ดังนั้นต้นทุนรวมจึงสูงกว่า
โลหะผสมทองแดง:
พวกมันเสี่ยงต่อการเปลี่ยนสีและเป็นจุด
ข้อกำหนด: น้ำมันตัดกลึงต้องไม่มีสารกำมะถันและมีน้ำมันต่ำหรือเป็นสูตรสังเคราะห์แท้ หลังใช้งานควรทำความสะอาดหรือเคลือบโลหะผสมทองแดงด้วยน้ำมันป้องกันสนิม
สรุปแล้วไม่มีน้ำมันตัดกลึงแบบสากล อลูมิเนียมอัลลอยด์ต้องการ pH ต่ำและการยับยั้งการกัดกร่อน สแตนเลสต้องใช้สารเติมแต่ง EP และมีอัตราการไหลสูง เหล็กหล่อต้องใช้น้ำมันสังเคราะห์แท้ที่มีความสามารถในการตกตะกอนสูง โลหะผสมทองแดงต้องใช้สูตรที่ปราศจากซัลเฟอร์และมีสารตกค้างต่ำ อย่างน้อยที่สุด ให้ใช้ของเหลวสองประเภท: ประเภทหนึ่งสำหรับอะลูมิเนียม และอีกประเภทสำหรับเหล็ก การยืนกรานในโซลูชัน "ขนาดเดียวที่เหมาะกับทุกคน" ช่วยประหยัดเงินในการจัดซื้อ แต่นำไปสู่การสูญเสียเครื่องมือ อัตราผลผลิต และอายุการใช้งานที่ยาวนานของบ่อของเหลว
